Dit is ons derde zeilseizoen (het tweede met eigen boot). Dit jaar hebben we stapjes gezet: met de toerzeilers naar Antwerpen en met z’n tweeën drie weken Normandie in juni/juli.
Nadat ik vorig jaar al wat solo rondjes op het Hollandsch Diep gevaren had, lonkte het (laatste?) mooie weekend vant dit jaar. Vorige week mijn werk in 4 dagen gepropt, waardoor ik van vrijdag tot zondag een solo tocht rond en door Zeeland kon maken.

Het plan
Vrijdag: Willemstad – Stellendam
Zaterdag: Stellendam – Schelphoek, buitenom
Zondag: Schelphoek – Willemstad

Low budget, geen marina’s, zelf potje koken. Lekker cocoonen benedendeks mocht het weer s avonds slecht zijn.
Weersverwachting vrijdag 2 bft z zo; zaterdag 4 bft z zo, met s nachts passage koufront, zondag 3 bft nw.

Zo gezegd zo gedaan.
’s Ochtends met de auto naar de haven en rond 11.30 vaar ik de Time Out gecontroleerd de box uit.

solo zeilen Zeeland 2014-10-03

Op de motor naar Stellendam, bijna geen wind en dan ook nog van achteren. Dan is m’n boot niet vooruit te branden. Ik was van plan een meerboei nabij Stellendam te pakken, maar was mooi op tijd en besloot vast door de Goereese sluis te gaan. Dit scheelt morgen veel tijd.
Sluispassage ging perfect. Eerst achter vast, beetje gas vooruit, middenbolder vast, motor uit, geen centje pijn. Daarna aan de steiger in de buitenhaven.
Plek genoeg, weinig wind dus afmeren aan de steiger gaat goed.

solo zeilen Zeeland 2014-10-03

 

Effe n biertje en lekker een eenvoudig doch voedzame maaltijd fabrieken.

’s Avonds bereid ik de route voor de volgende dag voor, via de roompot naar de Schelphoek alwaar ik aan een meerboei wil overnachten. Het koufront zal niet onopgemerkt passeren verwacht ik, dus ankeren in m’n eentje is teveel van het goede.
Ik pak de stroomatlas op m’n ipad en, ..slik, …. hoogwater Vlissingen is 23.00 uur, dus 4 uur erna is t 03.00 uur. Dat is wel erg vroeg en erger nog pikkedonker.
Nachtvaren staat op m’n lijstje maar heb ik nog nooit gedaan. Wat nu?plan aanpassen of zal ik …
Ik besluit om 4.30 op te staan en dan te kijken naar t weer en de omstandigheden. Ik bereid de route door t Slijkgat en het lichtkarakter van de boeien minutieus voor.
Om 10.00 slapen. Een onrustige slaap die om 01.00 uur wreed word gestoord door de telefoon die pal naast m’n hoofd ligt. De wekker, nu al? Slaapdronken druk ik hem uit, maar dat lukt niet. Ik hoor een vrouwenstem en verstijf, is er thuis iets gebeurd? Nee hoor de alarmcentrale van het alarm op de zaak: Er is een batterij van een of andere sensor leeg.
Ik slaag erin haar hartelijk te danken voor de boodschap en probeer de slaap weer te vatten.
Om 4.30 maak ik de wekker uit voor ie afloopt en steek m’n hoofd buitendeks. Stikdonker en niemand te zien. Ik besluit nog te wachten om niet te lang in t donker te hoeven varen. Het verleis aan tij voordeel neem ik voor lief.
Uiteindelijk verlaat ik om 6.00 uur de voorhaven.
Shit wat is t donker. Ik wordt volledig verblind door het feel licht van de plotter . In m’n zenuwen weet ik niet meer hoe ik moet dimmen. Wat hoor ik voor geklots aan bakboord? Oei ik zit veel te dicht op de wal…
Gelukkig zie ik de eerste rode boei, een iso8sec en slaag ik erin de plotter te dimmen.
Ik weet dat het Slijkgat behoorlijk kronkelt en dat afsnijden niet gewenst is.
De boeien volgen elkaar op en ik kan ze prima identificeren, ook m’n nachtzicht wordt beter.
Dit is gaaf! Op zee zonder vaargul moet dit nog veel leuker zijn.
Als het daglicht zich meldt, trekt ook de wind aan.
Gauw genoeg waait het 20 knopen waar ik schuin tegenin moet. De zee wordt knobbelig en de Time Out begint behoorlijk te stuiteren.
Ik voel een lichte paniek opkomen. Wat doe ik hier alleen, ik wordt toch niet zeeziek?
Ik besluit een peperkoekje en een banaan te pakken, zet een rif in het grootzeil en langzaam begin ik te wennen. Ik voel hoe de knoop in mn maag zich ontwart en begin zowaar te genieten van de tocht.
Voor ik het weet zit ik in de Banjaard en passeer ik de Roompotsluis en vaar ik de Oosterschelde op.
Daar kom ik in twee verschillende wedstrijden terecht. Links en rechts knallen de laminaatzeilen me om de oren. Verbeten kijkende bemanningen schreeuwen zich langs me.
Echt ontspannen zeilen is er voor mij dan niet bij, maar uiteraard maak ik plaats.

Ik arriveer in de Schelphoek en leg aan een meerboei vast. Daarbij wordt ik gadegeslagen door een vijftigtal opvarenden van een rondvaartboot waarop luidkeels uitleg wordt gegeven over het ontstaan van deze kom tijdens de Ramp van ’53.
Ik ben nu toch redelijk vermoeid. ’s Avonds passeert het koufront met windstoten van 25 knts, slagregens en bliksemflitsen. Op zich imponerend maar binnen is het een hels lawaai en ik ben er niet gerust op.
De vermoeidheid zorgt er echter voort dat ik om 09.00 uur als een blok in slaap val en door de herrie heen slaap.

solo zeilen Zeeland 2014-10-05

De laatste etappe brengt me via de Zeelandbrug, Mastgat en Keeten, en Volkerrak weer naar m’n thuiswater bij Willemstad.
Het eerste stuk onder zeil, maar als ik bij het Brabants vaarwater bakboord uit moet, schat ik het resterende stuk in als niet bezeild. omdat ik in tijdnood kom beluit ik de motor bij te zetten. Bijna iedereen zeilt hoog aan de wind, i twijfel een tijd maar maak dan definitief de keus door te motoren. Het is mooi geweest.

Bij de Krammersluizen moet ik de invaar manoeuvre afbreken omdat een mega motorjacht dwars in de sluis komt te liggen. De sluismeester dirigeert ons terug en opent iets late red stuurboordsluis. Ik kom in de buurt van de wachtsteiger door een windvlaag tegen de steiger en m’n fenders hangen te hoog (op sluishoogte) Mm.. een kras in de gelcoat, Damn en het ging zo goed.

solo zeilen Zeeland 2014-10-05

Om 16.00 uur meer ik de Time Out af in Willemstad, met een perfecte bocht glij ik de box in, dat dan weer wel…

Mijn conclusie is dat solo zeilen een verrijking is van het zeilersbestaan, maar met z’n tweeën vind ik toch leuker (vind m’n vrouw toch ook wel fijn)
M’n eerste solo tocht is waarschijnlijk iets te veel van het goede geweest, maar iets teveel ambitie, de lat iets te hoog leggen is me niet vreemd.
Al met al ben ik best trots op de tocht en blij dat ik dit heb gedaan.

Een korte impressie van het stuk over de Noordzee.

Tagged with →