Oké, de teerling is geworpen. We gaan onderzoeken of zeilen een gezamenlijk hobby voor ons kan worden en gaan een eerste proef les zeilen in een kajuitjacht boeken.

De redenen:

  • vijftigers;
  • meer met zijn tweeën doen (we hebben allebei heel verschillende interesses en hobby’s. Op zich leuk, maar echt samen iets doen heeft ook z’n charmes);
  • Jan heeft enige (zeer beperkte) ervaring als ‘meezeiler’ en vond dit altijd mooi;
  • actief in de buitenlucht bezig zijn spreekt ons beiden aan;
  • na jarenlange kampeerervaring waren we toe aan iets anders;
  • Jan is geen type wereldreiziger (althans niet vliegtuig, hotel of resort), maar Cora haat kou en nattigheid (alarmbelletje) en denkt dat ze zeilen nooit zal leren.

Kortom, wij gaan een proefles kajuitjachtzeilen boeken en we weten meer.

In juni 2011 stappen wij nietsvermoedend uit de auto, bij Tip Top Sailing in Willemstad. Voor we het weten zitten we aan boord van een Dehler 29 voor een tochtje van 2 uur. Onze instructrice legt uit hoe we de box (?) gaan verlaten. We moeten goed opletten waar de wind vandaan komt en we moeten de touwen waar de boot mee vast ligt op een speciale manier om een lier (?) slaan zodat we heel gecontroleerd (door de touwen te laten vieren) de box uit kunnen varen.

Zonder al te veel moeite varen we de box en de haven uit, uiteraard gecoached door de instructrice. Meteen doemt een uitdaging op: we moeten een drukke doorgaande route voor vrachtschepen oversteken. Dit doen we op de motor, ons verbazend over het grote snelheidsverschil tussen ons en de vrachtreuzen. Na de oversteek van de “snelweg” hijsen we het grootzeil en gaat de motor uit.  Onmiddellijk genieten we van de geruisloze voortbeweging van de boot. Hoe alles precies in het werk gaat, krijgen we, overdonderd door een scala aan indrukken (wind, golven, vergezichten, een nieuwe wereld) niet echt mee, maar het voelt goed.

We zeilen recht naar de overkant van het Hollands Diep. Als ik aan de helmstok zit met de wind van achteren zorgt de eerste de beste onoplettendheid voor een onvervalste klapgijp (ik wist niet eens wat dat was), gelukkig waaide het zacht, zat iedereen ‘en had de instructrice alles onder controle.

We hebben enige rondjes gezeild, hadden achteraf eigenlijk niet echt een idee waar we geweest waren en welke route we gevaren hadden, maar wel echt genoten.

We gaan nadenken of we in onze zomervakantie verder willen.

 

 

Tagged with →  

Looking for something?

Use the form below to search the site:


Still not finding what you're looking for? Drop us a note so we can take care of it!

Visit our friends!

A few highly recommended friends...

Archives

All entries, chronologically...